Home

1

நாம் ஆர்க்கும் குடி அல்லோம்; நமனை அஞ்சோம்;
நரகத்தில் இடர்ப்படோம்; நடலை இல்லோம்;
ஏமாப்போம்; பிணி அறியோம்; பணிவோம்அல்லோம்;
இன்பமே,—எந்நாளும்,—துன்பம் இல்லை;

தாம் ஆர்க்கும் குடி அல்லாத் தன்மைஆன
சங்கரன், நல் சங்கவெண்குழை ஓர் காதின்
கோமாற்கே, நாம் என்றும் மீளா ஆள்ஆய்க்
கொய்ம்மலர்ச்சேவடிஇணையே குறுகினோமே.

அகலிடமே இடம்ஆக ஊர்கள்தோறும்
அட்டு உண்பார், இட்டு உண்பார், விலக்கார், ஐயம்;
புகல்இடம் அம் அம்பலங்கள்; பூமிதேவி
உடன்கிடந்தால் புரட்டாள்; பொய் அன்று, மெய்யே;
இகல் உடைய விடை உடையான் ஏன்றுகொண்டான்;
இனி ஏதும் குறைவு இலோம்; இடர்கள் தீர்ந்தோம்;
துகில் உடுத்துப் பொன் பூண்டு திரிவார் சொல்லும்
சொல் கேட்கக் கடவோமோ? துரிசு அற்றோமே.

வார் ஆண்ட கொங்கையர் சேர் மனையில் சேரோம்;
மாதேவா! மாதேவா! என்று வாழ்த்தி,
நீர் ஆண்ட புரோதாயம் ஆடப்பெற்றோம்;
நீறு அணியும் கோலமே நிகழப்பெற்றோம்;
கார் ஆண்ட மழை போலக் கண்ணீர் சோரக்
கல்மனமே நல் மனமாக் கரையப்பெற்றோம்;
பார் ஆண்டு பகடு ஏறித் திரிவார் சொல்லும்
பணி கேட்கக் கடவோமோ? பற்று அற்றோமே.

உறவுஆவார், உருத்திரபல்கணத்தினோர்கள்;
உடுப்பன கோவணத்தொடு கீள் உளஆம்அன்றே;
செறுவாரும் செறமாட்டார்; தீமைதானும்
நன்மைஆய்ச் சிறப்பதே; பிறப்பில் செல்லோம்;
நறவு ஆர் பொன்இதழி நறுந் தாரோன் சீர் ஆர்
நமச்சிவாயம் சொல்ல வல்லோம், நாவால்;
சுறவு ஆரும் கொடியானைப் பொடியாக் கண்ட
சுடர்நயனச்சோதியையே தொடர்வுஉற்றோமே.

என்றும் நாம் யாவர்க்கும் இடைவோம்அல்லோம்;
இரு நிலத்தில் எமக்கு எதிர்ஆவாரும் இல்லை;
சென்று நாம் சிறுதெய்வம் சேர்வோம்அல்லோம்;
சிவபெருமான் திருவடியே சேரப்பெற்றோம்;
ஒன்றினால் குறை உடையோம்அல்லோம்அன்றே;
உறு பிணியார் செறல் ஒழிந்திட்டு ஓடிப் போனார்;
பொன்றினார் தலைமாலை அணிந்த சென்னிப்
புண்ணியனை நண்ணிய புண்ணியத்து உளோமே.

மூஉருவில் முதல்உருசாய், இரு-நான்கு ஆன
மூர்த்தியே! என்று முப்பத்துமூவர்-
தேவர்களும் மிக்கோரும் சிறந்து வாழ்த்தும்
செம்பவளத் திருமேனிச் சிவனே! என்னும்
நா உடையார் நமை ஆள உடையார்அன்றே;
நாவல்அம்தீவுஅகத்தினுக்கு நாதர்ஆன
காவலரே ஏவி விடுத்தாரேனும்,
கடவம்அலோம்; கடுமையொடு களவு அற்றோமே.

நிற்பனவும், நடப்பனவும், நிலனும், நீரும்,
நெருப்பினொடு, காற்றுஆகி, நெடு வான்ஆகி,
அற்பமொடு பெருமையும்ஆய், அருமைஆகி,
அன்புஉடையார்க்கு எளிமையதுஆய், அளக்கல் ஆகாத்
தற்பரம்ஆய், சதாசிவம்ஆய், தானும் யானும்
ஆகின்ற தன்மையனை நன்மையோடும்
பொற்புஉடைய பேசக் கடவோம்; பேயர்
பேசுவன பேசுதுமோ? பிழை அற்றோமே.

ஈசனை, எவ்உலகினுக்கும் இறைவன்தன்னை,
இமையவர்தம் பெருமானை, எரிஆய் மிக்க
தேசனை, செம்மேனி வெண்நீற்றானை,
சிலம்புஅரையன் பொன்பாவை நலம் செய்கின்ற
நேசனை, நித்தலும் நினையப்பெற்றோம்;
நின்று உண்பார் எம்மை நினையச் சொன்ன
வாசகம்எல்லாம் மறந்தோம்அன்றே;
வந்தீர் ஆர்? மன்னவன்ஆவான்தான் ஆரே?

சடை உடையான்; சங்கக்குழை ஓர் காதன்;
சாம்பலும் பாம்பும் அணிந்த மேனி,
விடை உடையான்; வேங்கைஅதள் மேல்ஆடை,
வெள்ளி போல் புள்ளி உழை-மான்தோல் சார்ந்த
உடை, உடையான்; நம்மை உடையான்கண்டீர்;
உம்மோடு மற்றும் உளராய் நின்ற
படை உடையான் பணி கேட்கும் பணியோம்அல்லோம்;
பாசம் அற வீசும் படியோம், நாமே.

நா ஆர நம்பனையே பாடப்பெற்றோம்;
நாண்அற்றார் நள்ளாமே விள்ளப்பெற்றோம்;
ஆவா! என்று எமை ஆள்வான், அமரர்நாதன்,
அயனொடு மாற்கு அறிவு அரிய அனல்ஆய் நீண்ட
தேவாதிதேவன், சிவன், என் சிந்தை
சேர்ந்து இருந்தான்; தென்திசைக்கோன் தானே வந்து,
கோஆடி, குற்றேவல் செய்கு என்றாலும்,
குணம்ஆகக் கொள்ளோம்; எண்குணத்து உளோமே.

Advertisements

மறுமொழியொன்றை இடுங்கள்

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / மாற்று )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / மாற்று )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / மாற்று )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / மாற்று )

Connecting to %s